Eerste Kletsavond

 Tekst : Karel de Rooij

 Foto’s : Peter van Gogh

Ruud van Dongen

Oeteldonk – Regelmatig duikt de vraag op of een Oeteldonker nu alleen maar te herkennen is aan zijn kiel en roodwitgele das. Het antwoord op die vraag is niet of nauwelijks te vinden. Duidelijk is wel dat hij het liefst al op Aswoensdag aan zijn feest der feesten wil beginnen. De periode waarin zijn feestje niet in het middelpunt van de belangstelling staat, is maar al te vaak verloren tijd voor hem. Reikhalzend kijkt hij uit naar de Kletsavonden. En zover was het dan weer. Iedere trouwe bezoeker ha d zijn tegel, die de staruimte voor hem vormt op de Heilige grond van Oeteldonk, de Stallen van café De Smidse zijn immers eigendom van de kerk, weer gevonden.

Ruimte voor nieuwkomers komt er pas als oudgedienden afhaken. Zo kwam de plek vrij van Dortje Reelick, het breivrouwtje. In een brief liet zij weten dat haar leeftijd, 8×11 jaar is ze, het onmogelijk maakt de Kletsavonden nog langer te bezoeken. Ook de plek van Nelleke van de Heuvel was vrij. Haar kat was ingeslapen. Haar verdriet daarover was zodanig dat ze niet de moed kon verzamelen om bij de Kletsavonden acte de presence te geven. En zo waren er een aantal meer. De keizer is dood, leve de keizer. In dit geval ruimte voor nieuwkomers.

Nieuwkomers, en daarvan waren er toch teveel, die de bedoelingen van de kletsers niet of nauwelijks begrijpen. Lieden die leuker willen zijn dan de kletsers, maar kennelijk vergeten waren om zich aan te melden.

Mark de Bruin

Als excuus zou kunnen gelden dat de kletsers, die op het podium van een meter bij een meter stonden nou ook weer niet in die vorm waren om het publiek lang in haar greep te houden, maar oudgedienden brengen dan het respect op om te blijven luisteren in de gedachte: ‘Doe het zelf dan eens’.

Eric Kivit, voor de negende keer was hij erbij, beet bijna traditioneel de, of is het, spits af. In zijn klets was Oeteldonk het exportartikel waarmee hij naar allerlei oorden reisde met de intentie om het ledental van de Oeteldonksche Club te vergroten. Een stijging van het ledental zoals bij de partij van Emiel Roemer te zien is, is na de reis van Eric niet te verwachten. Hij maakte het podium vrij voor Leo van Gerven, die weer op zijn eigen wijze de kletsers aankondigde.

Mark de Bruin kroop in de huid van de toiletjuffrouw, die ondermeer te maken kreeg met een verstopt toilet, waarin ze geen verband zag. Mark wil nogal eens balanceren op de grens van het toelaatbare. De volgende kletser was Ruud van Dongen, die te vaak in de veronderstelling leefde mee de toen aan Tonpraten, waarbij het de bedoeling is om een aantal moppen te vertellen, maar waar de klets achterwege blijft.

Huub van Mackelenbergh

En zo was het aan Huub van Mackelenbergh om de avond af te sluiten waarvoor hij bedoeld was. Klets en niets anders dan dat. Hij kan dat als de beste. Een avond die meer dan de moeite waard was om er bij te zijn.

Naar boven