Gastfotograaf Hans Wind

“Eenentwintig, tweeëntwintig, drieëntwintig, vierentwintig, vijfentwintig” en het licht ging weer uit. Voorzichtig werd het raampje opengeklapt, het negatief verwijderd en het stukje fotopapier in de ontwikkelaar gelegd.
Bijna vijftig jaar geleden was dat het begin van mijn fotohobby. Van een vriend van mijn vader kreeg ik een raampje voor contactafdrukken, een paar bakken om foto’s te ontwikkelen en een rode lamp. Trots liep ik met mijn eerste contactafdruk naar beneden.
In de zeventigerjaren besloot ik om een opleiding te gaan volgen bij de Fotovakschool in Apeldoorn. Een parttime opleiding naast mijn baan als onderwijzer.
Hoewel ik veel fotografeerde, trouwreportages, advertenties, catalogi en voor het standbouwbedrijf van een vriend, werd de overstap naar de fotografie nooit gemaakt.
Fotograferen is een deel van mijn dagelijks leven. Ook zonder camera heb ik toch een “eigen wijze manier van kijken”, zoals Wim Noordhoek mij eens omschreef.
Mijn camera heb ik altijd bij mij. Is het niet om de activiteiten van kleindochter Sterre vast te leggen of foto’s te maken tijdens onze geocachewandelingen dan vormen de festiviteiten in ’s-Hertogenbosch wel een aanleiding.

Hans Wind (1948, Eindhoven)

 

Naar boven